یکی ندونه فک میکنه یه خانوم جا افتاده این پستو نوشته با این عنوان... 
گفته بود از این کلمات رکید استفاده نکنید... خلاصه این شد که فقت محض تجدید خاطره ، نوشته "یه روزشو" آوردم اینجا: و از این قبیل حرفا که ناگهان دیدم یکی از بچه ها که لباف نامی بود درحال گزیدن لب و خوردن حرص بود از اینکه چرا وقت پربار کلاس ادبیات ما باید سر همچین مسائل بی ارزشی تلف شه...! 
زنگ چهارم- المپیاد شیمی کلاس امروز مفید بود من به پای تخته کوچیدم و کلی ساختار لوئیس رسم کردم و لبخند رضایت بخش دانایی رو روی صورتش دیدم(البت دانایی واسه من بیشتر از اینکه یه استاد باشه مث یه رفیق میمونه ولی درهر صورت) [*اون موقه مطمئنن فک نمیکردم تو دانشگا قراره 4سال شیمی رو بصورت محض دمبال کنم*] همچنین تیکه های اختصاصی از هرکدوم از بچه ها : - یه بار توی یه روز آفتابی با بچه ها همگی رفته بودیم پایین بعد چنتا از بچه های فسقلی داشتن آب بازی میکردن حواسشون نبود روی زهرام آب ریختن و سریع ازش معذرت خاستن ؛ به ثانیه نکشید که زهرا خیلی جدی برگشت بهشون گف خیلی احمقین... 
- بنفشه رو که یادتونه همیشه انگار تو کفشاش فنر کار گذاشته بودن؟! (درحال پرش بود...) یه دفه زنگ تفریح خورده بود ماها داشتیم میرفتیم تو حیاط بنفش داشت برمیگشت که همو دیدیم بعد با یه حالت استرس ناکی گف زنگ تفریح تموم شده؟! مهدیسم گف نه هنوز فرصت داری تفریح کنی - اولین سالی که من رفته بودم تو اون مدرسه(شهید معصومه) من و نسرین که باهم دوست نبودیم(فقت مهدیس دوست مشترکمون بود!) در واقه اصن باهم حرف نمیزدیم. یه بار آخرای سال بود سه تایی(من و نسرین و مهدیس) نشسته بودیم که من گفتم که میخام سال دیگه تغییر رشته بدم و اینا... بعد نسرین گف راس میگی؟! من: آره. نسرین: خاک تو سرت! [این در واقه اولین دیالوگی بود که بین من ونسرین رد وبدل شد، دهنم وا موند فش داد... 
] - یادم میاد امتحان آمار ترم داشتیم ،من مثل همیشه نخونده بودم و مثل همیشه با مهدیس کنار هم نشسته بودیم برای تبادل اطلاعات... تقریبا آخرای ساعت بود که دیگه باید برگه رو میدادیم. مهدیس تو یه برگه سوالایی که من میخاستمو بهم داد و چنتا سوال ازم پرسیده بود ولی تا بهم دادش عین گاو بلند شد برگه شو داد! چندی بعد که منم برگه رو دادم دیدم مهدیس تو سالن نشسته و مدام تکرار میکنه : تر زدم...(پوزش!) بهش گفتم چرا رفتی؟! میخاستم سوالو بهت بگم گف فک کردم وخت امتحان تموم شده... (آی کیوی! 
) - بهاره م یادمه اونموقه همیشه حالت نگران قیافشو حفظ میکرد (ابرواش مث علامت تعجب میشد) یه سری جزوه م تو دستش بود داشت دمبال بهار میگشت ازش سوال بپرسه 
- سهیلارم چیزی به ذهنم نیومد بنویسم فقت یادمه همیشه توهم مخ زدن و طراحی روی جلد داشت... 
همین!پ.ن 3 : زهرا چون قدش بلنده بیشتر از بقیه ازش تجدید خاطره کردیم...
