درد را از هر سو که نوشتیم درد بود

 تمام غنچه ها تشنه
ومن بی تاب و خشکیده تنم در آتشی می سوخت
ز ره آمد یکی خسته به پایش خار بنشسته
و عشق از چهره اش پیدای پیدا بود

ز آنچه زیر لب می گفت
شنیدم سخت شیدا بود

 نمی دانم چه بیماریی
به جان دلبرش افتاده بود-اما-
طبیبان گفته بودندش
اگر یک شاخه گل آرد
ازآن نوعی که من بودم
بگیرند ریشه اش را و
بسوزانند
شود مرهم
برای دلبرش –آندم-
شفا یابد
چنانچه با خودش می گفت

 بسی کوه و بیابان را

 بسی صحرای سوزان را

 به دنبال گلش بوده
و یک دم هم نیاسوده

که افتاد چشم او ناگه
به روی من
بدون لحظه ای تردید

شتابان شد به سوی من
به آسانی مرا با ریشه از خاکم جداکرد و
به راه افتاد
و او می رفت و من در دست او بودم
و او هرلحظه سر را
رو به بالاها
تشکر از خدا می کرد
پس از چندی
هوا چون کوره ی آتش

 زمین می سوخت
و دیگر داشت در دستش تمام ریشه ام می سوخت
به لب هایی که تاول داشت گفت:اما چه باید کرد؟
در این صحرا که آبی نیست
به جانم هیچ تابی نیست
اگر گل ریشه اش سوزد که وای بر من
برای دلبرم هرگز
دوایی نیست
واز این گل که جایی نیست

 خودش هم تشنه بود اما!!
نمی فهمید حالش را

 چنان می رفت و من در دست اوبودم
وحالامن تمام هست اوبودم
دلم می سوخت اما راه پایان کو ؟
نه حتی آب،نسیمی در بیابان کو ؟
و دیگر داشت در دستش تمام جان من می سوخت
که ناگه روی زانوهای خود خم شد

 دگر از صبر اوکم شد
دلش لبریز ماتم شد

 کمی اندیشه کرد- آنگه -
مرا در گوشه ای از آن بیابان کاشت
نشست و سینه را با سنگ خارایی،
زهم بشکافت
زهم بشکافت
اما ! آه
صدای قلب او گویی جهان را زیرو رو می کرد
زمین و آسمان را پشت و رو می کرد
و هر چیزی که هرجا بود با غم رو به رو می کرد
نمی دانم چه می گویم ؟ به جای آب، خونش را
به من می دادو بر لب های او فریاد:
بمان ای گل
که تو تاج سرم هستی
دوای دلبرم هستی
بمان ای گل
ومن ماندم
نشان عشق و شیدایی
و با این رنگ و زیبایی
و نام من شقایق شد

گل پیوسته عاشق شد ...

پدرم شب ها به کافی شاپ می رود و داخل می کند و چت می کند! مادرم و پدرم همیشه در حال چک و لقد می باشند و مادرم به پدرم می گوید تو مگه خودت خواهر و مادر نداری که میری با دخترای خارجکی چت می کنی! من هم در این مواقع حرف نمی زنم چون میدانم مادرم به من میگوید کپو اوغلو ! اوشاخ پیس!بیشین مشقاتو بینویس!  پدرم  تازگیها در اورکات می باشد و من میدانم اورکات خیلی بی ناموس می باشد و شنیدم که خیلی دختر دارا می باشد و خیلی بدحجاب می باشند ! پدرم چند روزی است که موس من را قایم کرده و می گوید مزاحم درس خواندن من می باشد! خواهر من خیلی وقت است که شوهر کرده است و الان هم خیلی بچه دارند! من گاهی وقت ها به خانه ی آنها میروم و از آنجا کانکنت می کنم و با یک آیدی دخترانه با پدرم چت می کنم و لاو می ترکانم ! پدرم خیلی دروغ می گوید و در کامپیوتر می گوید بچه ی جردن بوده است و یک روز صبح بلند شده است و دیده در جوب دروازه دولاب است و میگوید آب زده ما رو آورده پایین! من هر روز در چت با پدرم قرار می گذارم و سر قرار نمی روم پدرم شبها وقتی  به خانه می آید عصبانی است و من را کتک می زند و فحش میدهد شاید به این خاطر که در سر قرار هیچ کس نمی آید.پدرم دیگر کمتر آب و ماست و خیار با چیپس می خورد چون شبها دیگر وقت ندارد و به کافی شاپ میرود و به نت وارد می کند. کامپیوتر بسیار مفید می باشد و من آن را خیلی دوست دارم!

این بود انشای من....                          

خبر مرگ مرا با تو چه کس می گوید؟

آن زمان که خبر مرگ مرا

از کسی می شنوی،روی خندان تو را

کاشکی می دیدم

شانه بالا زدنت را

- بی قید -

و تکان دادن دستت را،

                     -که مهم نیست زیاد-

و تکان دادن سر را،

                     -که عجیب!عاقبت مرد؟-

                                 -افسوس-

کاشکی می دیدم

من به خود می گویم:

                «چه کسی باور کرد؟!

ت.......................و..................ل.........................د..........................م

م.................ب.............................ا........................ر........................ک.

خوب 16سال که تو این دنیای فانی زندگانی کردیم خبری نبود ولی ایشالله 100 سال دیگم بیاد روش زندگانی کنیم ببینیم خبری میشه